هشدار به انصار در خطبه حضرت فاطمه

با توجه به امکانات و ابزار و نیروهایی که در دست انصار بود و آنان میتوانستند با تمام توان از فاطمه علیهاالسلام دفاع کنند، در تحریک آنان فرمود:
ایها بنیقیله! ااهضم تراث ابی؟ و انتم بمرای منی و مسمع؟ و منتدی و مجمع، تلبسکم الدعوه، و تشملکم الخبره و انتم ذووالعدد و العده، و الاواه و القوه،و عندکم السلاح و الجنه، توافیکم الدعوه فلاتجیبون؟ و تاتیکم الصرخه فلاتعینون؟! و انتم موصوفون بالکفاح، معروفون بالخیر و الصلاح، و النخبه التی انتخبت و الخیره التی اختیرت قاتلتم العرب و تحملتم الکد و التعب، و ناطحتم الامم، و کافحتم البهم، لانبرح او تبرحون نامرکم فتاتمرون، حتی اذا دارت بنارحی الاسلام، و در حلب الایام، و خضعت نعرت الشرک، و سکنت فوره الافک و خمدت نیران الکفر، و هدات دعوه الهرج، و استوثق نظام الدین، فانی حرتم بعد البیان؟ و اسررتم بعد الاعلان؟ و تکصتم بعد الاقدام؟ و اشرکتم بعد الایمان؟ الا تقاتلون قوما نکثوا ایمانهم و هموا باخراج الرسول و هم بدئوکم اول مره اتخشونهم فاللَّه احق ان تخشوه ان کنتم مومنین. الا قد آری ان قد اخلوتم الی الخفض و ابعدتم من هو احق بالبسط و القبض و خلوتم بالدعه، و نجوتم من الضیق بالسعه، فمججتم ماوعیتم، و دسعتم الذی تسوغتم، فان تکفروا انتم و من فی الارض جمیعا فان اللَّه لغنی حمید. الا قد قلت ما قلت علی معرفه منی بالخذله التی خامرتکم
[ صفحه ۲۱۵]
و الغدره التی استشعرتها قلوبکم، ولکنها فیضه النفس و نفثه الغیظ و خور القنا و بثه الصدر و تقدمه الحجه، فدونکموها فاحتقبوها دبره الظهر، نقبه الخف، باقیه العار، موسومه بغضب اللَّه، و شنار الابد، موصوله بنار اللَّه الموقده التی تطلع علی الافئده، فبعین اللَّه ما تفعلون، و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون، و انا ابنه نذیر لکم بین یدی عذاب شدید. فاعملوا انا عاملون، و انتظروا انا منتظرون.
این بود، خطبهی طولانی فاطمهی زهرا علیهاالسلام در مسجد رسولخدا در مدینهی منوره، برابر دیدگان هزاران نفر از مسلمانان آن عصر، که خطاب به خلیفه و دارودستهاش ایراد نمود و از به یغما رفتن حق خود و غصب خلافت امیرالمومنین شکوه کرد…
ابن ابیالحدید مینویسد: خطابهی آتشین فاطمهی زهرا آن چنان دلها را سوزاند و عواطف خفته را بیدار ساخت که مردم حاضر در مسجد، همگی با صدای بلند به گریه افتادند که در تاریخ نظیر آن دیده نشده است. (و لم یر الناس اکثر باک و لاباکیه منهم یومئذ [۳۷۸] .
برگزیده کتاب تحلیل سیره فاطمه زهرا (س) نوشته آقای علی اکبر بابا زاده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *