شعر شهادت حضرت زهرا (س) – دست کریمانه

به التماس نگاه یتیم های خودت
به دست های کریمانه ی دعای خودت

بیا دوباره دعا کن ولی برای خودت
برای پهلو و بازو و دست و پای خودت

فقط برای نرفتن دعا کنی؛ باشد؟
برای بی کسی من دعا کنی؛ باشد؟

همین که دیدمت از صبح بهتری امروز
به سفره نان خودت را می آوری امروز

دوباره دست به پهلو نمی بری امروز
نگو به فکر جدایی ز حیدری امروز

که گفته پیر شدی یا جوانیت رفته
خدای من نکند مهربانیت رفته

تو بار رفتن بستی، علی حلال کند؟!
تو بین بستر هستی، علی حلال کند؟!

تو بین شعله نشستی، علی حلال کند؟!
تو بین کوچه شکستی، علی حلال کند؟!

تو را به جان حسینت نگو حلالم کن
از این غریب بخر آبرو حلالم کن

کمی مراقب خود باش… فکر جانت باش
به فکر من نه… کمی فکر کودکانت باش

تو باش! با تن زخم و قد کمانت باش
بمان و قدرت زانوی پهلوانت باش

همان که بست در این خانه دست حیدر را
مخواه باز ببیند شکست حیدر را

خدا نکرده به تابوت مرگ تن دادی؟
که دست بی کسی ام را به دست من دادی

اگر به دخترکت چند تا کفن دادی
بگو برای حسین از چه پیرهن دادی

چرا که بر بدنش پیرهن نمی ماند
نه پیرهن که برایش بدن نمی ماند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *