دشمنی ابوبکر وعمر با اهل بیت

(وَ تَمْشُونَ لِاَهْلِهِ وَ وُلْدِهِ فِی الخمره والضراء)
(و در پوشش درختها و پستی و بلندیها (یعنی به صورت غیر علنی و مخفی) علیه اهلبیت و فرزندان پیامبر صلی اللَه علیه و آله گام برمیدارید.)
دشمنان دو جور هستند، یک دسته افرادی هستند که علناً
[ صفحه ۲۱۲]
اعلان مخالفت و دشمنی کرده و مبارزه میکنند؛ و دستهی دوم کسانی هستند که با مخفیکاری و به طور غیر علنی، مخالفت و دشمنی کرده و در پوشش دوستانه از پشت ضربه میزنند؛ به صورت دوست و رفیق میآیند، اما کار خودشان را انجام میدهند و اینها هستند که برای انسان مصیبت بار میباشند؛ حالا در اینجا ابوبکر که نمیگفت ما مخالفیم و دشمن شما هستیم، اتفاقاً او در کلام خود و نزد حضرت زهرا علیهاالسلام، تعظیم و تکریم هم میکرد، ولی وقتی موقعیت را مناسب میدید، ضربه خود را وارد میساخت.
«وَ تَمْشون»: شما مشی میکنید و قدم برمیدارید، «لِاَهْلِهِ وَ وُلْدِه»: بر علیه اهلبیت و فرزندان پیامبر صلی اللَه علیه و آله، اما به صورت غیر علنی و در زیر پوشش؛ صریحاً نمیگویید ما مخالفیم تا مردم بگویند چرا با دختر پیغمبر مخالفید و با دشمنی میکنید، بلکه در ظاهر خیلی هم اظهار دلسوزی میکنید، اما در وقت مناسب، ضربه خودتان میزنید. «تمشون لاهله و وُلده فی الخمره»، «خمره» اغلب به بیشهزارها گفته میشود؛ وقتی دشمن علنی نیاید، بلکه از میان درختها و به صورتی که شما متوجه او نشوید حمله کند و ضربهاش را بزند، این را در اصطلاح «خمره» میگویند، «خمره» در اصل به معنای پوشش است؛ در واقع حضرت میخواهند بفرمایند شما در پوشش درختها به صورت پنهانی حرکت میکنید و ضربه خود را به اهلبیت پیامبر صلی اللَه علیه و آله وارد میسازید، نه به صورت علنی و آشکارا. کلمهی «ضراء» به دو معنا میباشد: یکی به معنای بیشه و جنگل، و دیگری
[ صفحه ۲۱۳]
به معنای گودالها؛ دشمن گاهی در پوشش درختها و جنگلها و در میان علفزارها مخفی میشود و یک وقت هم در پستیها و بلندیها میرود و خود را در داخل گودالها مخفی مینماید؛ حال اگر معنای اول در نظر باشد، «ضراء» علف تفسیری [۱۵۳] برای «خمره» میشود؛ و اگر به معنای «گودال» باشد، معنای جمله این است که شما گاهی در بین درختها و گاهی در میان گودالها مخفی میشوید و ضربه خود را وارد میکنید.
آن وقت ضربههایی را که وارد میکنید، چگونه ضربههایی است؟ ضربههایی که از کارد برندهتر و از خنجر شکافندهتر است؛ این است که میفرماید:
برگرفته از کتاب خطبه حضرت زهرا (س) و ماجرای فدک نوشته آقای حسینعلی منتظری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *