القاب حضرت زهرا ساجده

سَجَدَ – سُجوداً: إنحنی، خاضعاً، وضع جبهته بالارض متعبداً.
زنی را که پیشانی بر درگاه حضرت حق بساید، ساجده گویند.
فاطمه ی زهرا (س) پس از ولادت بر خداوند سجده کردند.
قالت خدیجه (س): «کانت فاطمه تحدث فی بطن امّها و لمّا ولدت، فوقعت حین وقعت علی الارض «ساجده» رافعه إصبعها»
حضرت خدیجه (س) فرمودند:
فاطمه (س) آنگاه که در رحم مادرش بود با مادر خود سخن می گفت و آن زمان که متولد شد، بر زمین سجده کرد و انگشتان خود را به طرف آسمان گرفت.» (۱۲۷)
برگرفته از کتاب دانستنیهای فاطمی نوشته آقای علی غزالی اصفهانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *