باغ هاى هفتگانه موقوفه حضرت فاطمه سلام الله علیها

باغ هاى هفتگانه موقوفه حضرت فاطمه سلام الله علیها
«حیطان سبعه » همان باغ ها و مزارع هفت گانه اى است که اطراف آن دیوار کشیده شده بود و بیشتر آنها در منطقه «العوالى » و شرق مدینه منوره واقع شده بود.

۱- العواف

بعضى آن را – الاعواف – دانسته اند و لکن ابن شبه مى گوید صحیح در نزد من «العواف » است، و آن جایگاه وسیعى است در نزدیکى شهر مدینه که مردم آن اموال خویش – گوسفندان و شتران و … – را در آن جا نگهدارى مى کردند، این وادى از سرچشمه «مهزور» آبیارى مى گردید.
ابو غسان گفته است: الاعواف جزء معروف بالعالیه؛ اعواف؛ قطعه زمین شناخته شده اى است که در منطقه باب العوالى واقع شده است.

۲ – الصافیه:

این باغ در قسمت شرقى مدینه واقع شده و به قطعه «زهیره » معروف است این مکان از جمله اموالى بود که از یهود بنى قریظه بدست آمد و چون هیچگونه درگیرى وجود نداشت جزء اموال خالص پیامبر خدا صلى الله علیه وآله محسوب شد و کسى در آن سهمى نداشت. پیامبر آن را به دخترش فاطمه علیهاالسلام واگذار کرد او هم آن را وقف نمود.

۳ – الدلال:

قطعه زمینى بود که در قسمت شرقى مدینه قبل از صافیه واقع شده، آن را بنى ثعلب یهود مالک بودند، امام باقر علیه السلام فرمودند: دلال متعلق به یک زن یهودى از بنى نضیر بود که سلمان در نزد او در بردگى بسر مى برد، آن زن طى قراردادى با سلمان بنا را بر این گذاشتند که سلمان آن سرزمین احیا کند و درختکارى نماید سپس آن زن مسلمان را آزاد نماید، رسول خدا صلى الله علیه وآله از این پیمان و قرارداد آگاه شد، به نزد مسلمان در محل کاشتن درختها آمد و به او کمک کرد و در مدت کوتاهى درختان بزرگ شدند و به ثمر نشستند، پس از مدتى که اسلام قدرت پیدا کرد. آن سرزمین به عنوان غنیمت – فئ – به تصرف پیامبر خدا درآمد، پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله آن را به دخترش فاطمه داد. حضرت فاطمه صلوات الله علیها هم آن را وقف در راه خدا نمود. و بعضى محدثان از «الدلال » تعبیر به «الکلاب » کرده اند و گفته اند: آن نهر آب مورد توجهى بود که در مدینه جارى مى گشت و مردم از آن بهره مى بردند.

۴ – برقه:

این باغ در قبله مدینه به سمت مشرق قرار گرفته بود، قبلا از اموال یهود بنى قریظه محسوب مى گردید لکن بعد از اینکه به دست رسول خدا صلى الله علیه وآله افتاد سلمان در آن درختکارى کرد و بعد هم به حضرت فاطمه علیهاالسلام واگذار شد که آن حضرت آن را وقف بر بنى هاشم و بنى المطلب نمود.

۵ – المیثب:

جایش معین نیست و لکن جزء غنائمى است که بدون جدال به دست پیامبر صلى اله علیه وآله افتاد، او هم آن را به دختر خویش داد و بعد هم فاطمه علیهاالسلام وقفش نمود، بکرى مى گویند: از موقوفات عام رسول خدا صلى الله علیه وآله است.

۶ – حسنى:

موضعى است که در نزدیکى «الدلال » واقع شده و مشهور به «الحسینیات » مى باشد، این محل از وادى «مهزور» آبیارى مى گردد.

۷ – مشربه ام ابراهیم:

در آخر باب العوالى مدینه منوره، بستانى است که چون ام ابراهیم – ماریه قبطیه – همسر رسول خدا صلى الله علیه وآله را در آنجا درد زایمان عارض شد، دستش را به چوبى گرفته بود که بعد از لحظاتى فرزندش «ابراهیم » به دنیا آمد بدین جهت مشربه ام ابراهیم نام گرفت این بستان در نزدیکى مدارس یهودى آن روز قرار داشت و درختان آن بستان از وادى «مهزور» آبیارى مى گردید. مشربه به اطاق مسکونى اطلاق مى شود، پیامبر خدا صلى الله علیه وآله ماریه قبطیه را آنجا سکونت داده بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *